baner.png
Flaga UE

 Szkoła Branżowa I stopnia Nr 8 w Bytomiu
bierze udział w projekcie Erasmus+

 

Wejdź na stronę projektu

Aktualności

zajęcia dla uczniów - MECHANIK

Mechanik pojazdów samochodowych
(utrwalenie wiadomości z poniższych tematów)


przedmiot: Podstawy konstrukcji maszyn

kl. 1B i 1F: T1 – Rzutowanie prostokątne i aksonometryczne części maszyn.
T2 - Porządkowe zasady wymiarowania.

kl.1B i 1F: Zad.1. Na kartce formatu A4 naszkicuj i zwymiaruj śrubę maszynową o długości 10cm i gwincie M8.

przedmiot: Technologia mechaniczna

kl.1B i 1F: T1- Stopy żelaza.
T2 - Łożyska ślizgowe i toczne.

kl. 1B i 1F: Zad.1. Opisz najczęściej stosowane w budowie maszyn stopy żelaza.
Zad.2. Opisz budowę łożyska tocznego kulkowego.

kl. 3C: T1 - Maszynowa obróbka wiórowa.
T2 - Obwód zasilania pojazdu samochodowego.

kl. 3C: Zad.1. Jakie znamy rodzaje obróbek wiórowych?
Zad.2. Wymień i opisz elementy układu zasilania pojazdu samochodowego.

przedmiot: Konstrukcja pojazdów samochodowych

kl. 1B i 1F: T1 - Charakterystyka pojazdów samochodowych.
T2 - Mechanizmy układu jezdnego i nośnego.

kl.1B i 1F: Zad.1. Wypisz cechy charakteryzujące pojazd samochodowy.
Zad.2. Opisz mechanizmy układu jezdnego samochodu.

kl.3C: T1 - Silniki spalinowe.
T2 - Nadwozia pojazdów samochodowych.

kl.3C: Zad.1. Opisz budowę silnika spalinowego 4-suwowego z zapłonem iskrowym.
Zad.2. Opisz rodzaje nadwozi pojazdów samochodowych

przedmiot: Diagnostyka i eksploatacja pojazdów samochodowych

kl.3C: T1 - Obsługa hamulców tarczowych, szczękowo – bębnowych i pomocniczych.
T2 - Diagnostyka geometrii nadwozia.

kl.3C: Zad.1. Jakie czynności wykonasz podczas obsługi hamulców tarczowych i szczękowo -bębnowych?
Zad.2. Co rozumiemy pod pojęciem diagnostyka geometrii nadwozia?

 

zajęcia dla uczniów - KRAWIEC 2

Krawiec klasa 1 e

materiałoznawstwo odzieżowe

Temat: Jedwab naturalny – właściwości, zastosowanie, historia.
1. Jedwab naturalny to jeden z najbardziej luksusowych materiałów odzieżowych. Ma bogatą historię, wyjątkowe właściwości – i wiele różnych wcieleń.
2. Jedwab kojarzy się z materiałem super przyjemnym w dotyku – gładkim, miękkim i śliskim. Właśnie dzięki temu świat zachwycił się tkaninami jedwabnymi. Bardzo długo ten materiał nie miał sobie równych..
3. Tkanina jedwabna może mieć piękny połysk. Bardzo ciekawe efekty daje przeplatanie różnokolorowych nici.
4. Z tkanin jedwabnych szyto szaty królewskie, biskupie ornaty, suknie balowe czy piękne apaszki albo krawaty. Generalnie wszystkie te ubrania, które miały zachwycać.
5. Trzeba jednak uważać – jedwab wystawiony na długotrwałe działanie słońca traci kolor i szybciej się starzeje. Dlatego zabytkowe tapety i obicia jedwabne zazwyczaj nie wyglądają zbyt zjawiskowo.
6. Zaletą jedwabiu jest wysoka odporność na roztocza i pleśń, więc jest to dobry materiał na produkty dla alergików. Jedwabna pościel daje natomiast uwielbiane przez niektórych wrażenie lekkiego chłodu.
Skąd się bierze jedwab?
Sprężyste włókno białkowe wysnuwają z siebie różne owady. Ale tylko nić jedwabników (gatunek ćmy, początkowo pojawiający się głównie we wschodniej Azji) nadaje się do wykorzystania na skalę przemysłową.
załącznik 1


Według jednej z chińskich legend cesarzowa Leizu piła pewnego razu herbatę pod morwowym drzewem, aż nagle coś wpadło jej do czarki. Był to kokon, który zaczął się rozwijać, gdy wkurzona chciała go wyłowić i wyrzucić. W środku znajdował się owad. Cesarzowa zauważyła, że stworzona przez niego nić nie rwie się tak łatwo, więc pomyślała, że może warto ją do czegoś wykorzystać.
Ta historia, która miała się wydarzyć w trzecim tysiącleciu p.n.e., sporo mówi o produkcji jedwabiu. Początek to larwy, które żywią się liśćmi drzew. Ten gatunek jedwabnika, który najczęściej jest wykorzystywany w przemyśle tekstylnym, lubi przede wszystkim morwy. Larwa przez ponad miesiąc je prawie bez przerwy, po czym zawija się w kokon.
Żeby otrzymać nić, Chińczycy zaczęli gotować zebrane kokony, po czym nawijali przędzę na dłonie albo na różne przyrządy. We wrzącej wodzie giną co prawda śpiące w kokonach owady, ale szybko zorientowano się, że część kokonów należy pozostawić w spokoju, żeby populacja jedwabników mogła się odtworzyć. Zakładano hodowle tych owadów i sadzono morwy. Takie inwestycje opłacały się, bo jedwab stał się ulubionym materiałem chińskich sfer wyższych i ważnym towarem eksportowym. Jedwabny Szlak dotarł do Europy w pierwszym tysiącleciu p.n.e.
Chińczykom długo udawało się utrzymać metody wytwarzania jedwabiu w sekrecie – próba wywozu jedwabników za granicę była karana śmiercią. I tu znów pojawia się legenda. Bizantyjski cesarz Justynian Wielki i jego żona Teodoryka wprost uwielbiali jedwab. Wysłali więc podobno kilku sprytnych mnichów, aby wykradli chińską tajemnicę. Larwy jedwabnika zostały schowane w wydrążonych laskach pielgrzymich i w ten sposób trafiły do Europy.
Nadal to Azja pozostaje jedwabnym potentatem, ale cenieni producenci działają też bliżej – jednym z takich miejsc jest podwarszawski Milanówek.

maszynoznawstwo

Proszę wpisać lub wydrukować i wkleić do zeszytu z maszyn i urządzeń w przemyśle odzieżowym
Stopki do maszyny wieloczynnościowej.
1. Pierwsza stopka to stopka tzw. uniwersalna. Charakteryzuje się tym, że jest dosyć szeroka i ma szeroki otwór, przez który przechodzi igła. Dzięki temu można szyć nią ściegi proste, zygzakowate i ozdobne. Jej szerokość pozwala na mocne dociskanie materiału do ząbków transportera. Można spotkać je w wersji metalowej i z plastiku. Nie ma to wpływu na szycie. Zaletą stopki metalowej jest to, że ma większą trwałość.
załącznik nr 2


2. Druga stopka, której często używamy to stopka do zamka krytego. Jest ona węższa od stopki uniwersalnej i ma mały otwór na ruch igły. Dodatkowo ma wypustkę, która wprowadza nam ząbki zamka do kanalików znajdujących się pod spodem stopki.
załącznik nr 3

3. Trzecią ważną stopką jest stopka do wszywania zamków błyskawicznych. Ma ona po obu stronach dziurki, przez które przechodzi igła. Przesuwając igłę na prawą lub lewą stronę możemy wszywać łatwo zamek. Można nią również szyć ściegiem prostym, jednak nie jest to zalecane ze względu na małą powierzchnię docisku.
załącznik nr 4


4. Stopka do wszywania guzików jest to bardzo przydatna stopka, pozwalająca na wykonanie dziurki dopasowanej do guzika. W stopce znajduje się miejsce gdzie wkładamy guzik, a stopka dopasowuje rozmiar dziurki. Pamiętajmy jednak, aby testowo najpierw wykonać dziurkę na skrawku materiału, żeby upewnić się, że rozmiar dziurki jest odpowiedni.
załącznik nr 5


5. Stopka do szwu overlockowego –najlepszy szew wyjdzie na prawdziwym overlocku, ale jeśli nie mamy overlocka w domu, to posługując się tym typem stopki można ten brak nadrobić.
załącznik nr 6

 

6. Stopka do podwijania – użyteczna, aby ładnie podwinąć brzeg materiału.
załącznik nr 7


7. Inne stopki:
załączniki nr 8, 9 i 10

ZAŁĄCZNIKI na facebooku

zajęcia dla uczniów - MURARZ - TYNKARZ

Przedmiot: Dokumentacja techniczna:

Należy otworzyć zdjęcie ,,Dokumentacja" (w załączniku) i przeanalizować oraz odczytać rzut poziomy i przekroje pionowe budynku.

Przedmiot: Technologia robót murarsko-tynkarskich

Należy otworzyć zdjęcie ,,Technologia murarsko-tynkarska" na zdjęciu znajduje się zbiór zadań do rozwiązania i przeanalizować rysunek (przekrój pionowy części budynku, odczytać oznaczenia graficzne)

 

zajęcia dla uczniów - KRAWIEC

Krawiec klasa 3a

konstrukcja odzieży
Proszę wpisać lub wydrukować do zeszytu z konstrukcji odzieży.
Podstawowe informacje o formach i szablonach odzieżowych.
1. Form odzieżowa jest to kształt części powierzchni wyrobu odzieżowego. Zawiera ona wszystkie niezbędne szczegóły, zgodne z rysunkiem modelowym, jak zaszewki, fałdy, rozporki, podkroje szyi, pachy itp. W krawiectwie formy odzieżowe nie
uwzględniają dodatków na szwy, zatem do zmodelowanych form należy dodać wielkości
dodatków na szwy i podwinięcia.
2. Dodatek na szew jest to powiększenie formy modelowej na linii konturowe,j mierzone
odległością od linii konturowej formy do linii konturowej szablonu.
Wielkość tego dodatku zależy od sposobu łączenia szwów oraz od struktury materiału
odzieżowego (jego grubości i odporności na strzępienie się).
Z zasady dodaje się:
do wykroju szyi i pach – 1 cm;
w bokach i krawędziach barkowych – 2,0÷3,0 cm;
na założenie dołu – 4,0÷6,0 cm.
3. Zmodelowaną formę, w której uwzględniono dodatki na szwy i podwinięcia nazywamy
szablonem odzieżowym. Jest on wzornikiem wykonanym z papieru lub innego tworzywa,
o wymiarach w naturalnej wielkości, służącym do sporządzania układów szablonów
i wyznaczania kształtu wykrojów elementów odzieżowych (np. szablon odpowiadający
wymiarom indywidualnej figury dla potrzeb krawiectwa miarowego).
W przemysłowej produkcji odzieży wyróżniamy szablony podstawowe, przemysłowe
i pomocnicze.
4. Szablon podstawowy – wzornik opracowany na podstawie rysunku konstrukcyjno- modelowego, będący formą modelową, w której uwzględniono dodatki na szwy i podwinięcia.
Odpowiada wymiarom modelowi odzieżowemu dla reprezentanta danej grupy typologicznej.
Szablon podstawowy zawiera następujące oznaczenia:
podstawowe linie konstrukcyjne (pachy, talii, bioder, pachową tylną i przednią, środka
przodu),
szerokości szwów i podwinięć,
prostokątny układ materiału odzieżowego (nitki osnowy w tkaninie lub kolumienki oczek
w dzianinie zaznaczone linią prostą),
punkty montażowe,
nazwę rodzaju wyrobu odzieżowego,
nazwę elementu odzieżowego,
wielkość odzieży i grupę typologiczną,
ostemplowane krawędzie i naroża.
Szablon podstawowy jest podstawą do opracowania rysunku siatki stopniowania szablonów
dla określonej liczby wielkości odzieży. (rys.38 w załączniku)

3. Szablon pomocniczy – wycinek szablonu przemysłowego służący do nanoszenia
pomocniczych linii i oznaczeń (linii krawędzi wyłogu, punktów montażowych, położenia
kieszeni, zaszewek, rozmieszczenia zapięć) na szablonach przemysłowych i na elementach
odzieży w procesach przygotowania i produkcji odzieży.
(rys.39 w załączniku)

4. Szablon przemysłowy – wzornik opracowany na podstawie rysunku siatki stopniowania szablonów podstawowych, odpowiadający wymiarom wyrobowi odzieżowemu dla określonej wielkości odzieży i grupy typologicznej. Szablon przemysłowy zawiera następujące oznaczenia:
prostokątny układ materiału odzieżowego (nitki osnowy w tkaninie lub kolumienki oczek
w dzianinie zaznaczone linią prostą),
punkty montażowe,
klasę wyrobu odzieżowego (na podstawie Systematycznego Wykazu Wyrobów),
nazwę elementu odzieżowego,
wielkość odzieży i grupę typologiczną,
ostemplowane krawędzie i naroża.
Szablon przemysłowy służy do otrzymywania wykrojów elementów odzieżowych. (rys.40 w załączniku)

stylizacja ubiorów
Zaprojektuj ubiór na wiosnę - odzież, dodatki do ubioru / namaluj lub wytnij i wklej np. z gazety/

materiałoznawstwo odzieżowe
Zrób notatkę o apreturach tkanin.

  

test dla klas 1b, 1c, 1d

Witam. Link do testu z religii. Zapraszam do zabawy. Test zostanie zamknięty o 9.50. Link jeśli nie działa po kliknięciu należy przekopiować w pole wyszukiwania.

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdD_U072_EO3ODKXpnRwAIjoewVPih8L-rekHdpcjCsyabJhA/viewform?usp=sf_link